OSTEOPATIA

Tak jak medycyna dzięki dynamicznemu rozwojowi dodała ludzkości lat do życia, tak osteopatia za swoje zadanie stawia dodanie życia do tych lat.

       Osteopatia - terapia czaszkowo - krzyżowa (craniosacral therapy)

       Osteopatia jest terapią, w której stosuje się delikatne manupulacje na całym ciele pacjenta: kościach, mięśniach, więzadłach i tkankach, w celu zlikwidowania uczucia niewygody, poprawienia ruchliwości stawów i przywrócenia pełnego zdrowia.

       Osteopatia zdołała sobie wypracować wśród terapii alternatywnych tak mocną pozycję, że wiele osób uważa ją za jeszcze jedną specjalizację lekarską. W Wielkiej Brytanii już w 1993 roku uchwalono Ustawę o osteopatii. Uczyniła ona z tej terapii pierwszą regulowaną przez prawo dziedzinę medycyny naturalnej, stawiając ją na równi z nurtami medycyny konwencjonalnej. Ponad pięć milionów Brytyjczyków rocznie odwiedza osteopatów, a w USA, gdzie są oni zarazem wykwalifikowanymi lekarzami, liczba ta przekracza 100 milionów osób.

       Osteopatia jest metodą uzdrawiania całego ciała, sięgającą swoimi korzeniami XIX wieku. Została stworzona w 1874 roku przez amerykańskiego lekarza Andrew Taylora Stilla, syna rolnika. Początkowo Still kształcił się w inżynierii, a dopiero później otrzymał formalne wykształcenie medyczne w Szkole Lekarzy i Chirurgów w kansas City. Po jej ukończeniu pracował jako chirurg w armii.

       W owym czasie leczenie było prymitywne i nieraz dość brutalne. Wciąż powszechnie stosowano upuszczanie krwii, przystawianie pijawek, przypisywanie środków przeczyszczających i rtęci, a operację wykonywano bez znieczulenia. Still był przerażony tymi metodami. Okres spędzony w wojsku, a następnie śmierć trójki jego dzieci, które zmarły na wirusowe zapalenia opon mózgowych, sprawiły, że odrzucił on medycynę konwencjonalną i zaczął szukać alternatywnego sposobu lecznia. Znalazł go w filozofii greckiego lekarza Hipokratesa, który twierdził, że "możliwości wyleczenia choroby tkwią w samym organiźmie".

       Zastanawiając się, dlaczego człowiek tak łatwo zapada na choroby, Still doszedł do wniosku, że dzieje się tak na skutek przeciążenia organizmu, prowadzącego w efekcie do zakłóceń w jego funkcjonowaniu. Uznał, że "struktura rządzi funkcją", i to przekonanie pozostaje nadal jedną z fundamentalnych zasad współczesnej praktyki osteopatycznej.

       Według Stilla, do nadmiernego przeciążenia całego organizmu prowadzą napięcie mięśni i dyslokacja kręgów. Mogą one być spowodowane wieloma różnymi czynnikami, takimi jak np. fizyczny uraz, notorycznie zła postawa ciała czy destrukcyjne emocje w rodzaju niepokoju i strachu. Still założył, że naprawienie układu kostnego odciąży organizm i umożliwi wszystkim elementom ciała sprawne funkcjonowanie, tak że ciało w konsekwencji uleczy się samo. Ze wszystkich struktur kostnych, za najważniejszy uznał kręgosłup.

       Still nazwał swoją technikę osteopatią, co dosłownie oznacza "chorobę kości". Dr Still zaczął praktykować swą metodę, osiągając o wiele lepsze efekty niż medycyna konwencjonalna. Jednakże nie wszystkim się to podobało. Oskarżony przez miejscowego pastora o przymierze z diabłem, zmuszony był przeprowadzić się do Kirksville w stanie Missouri, gdzie w 1892 roku otworzył pierwszą Szkołę Medycyny Osteopatycznej.

Teoria i praktyka osteopatii

       Osteopatia jest terapią manualną, która poprzez oddziaływanie na strukturę ciała (kości, mięśnie, wiązadła i tkankę łączną) dąży do uśmierzenia bólu, zwiększenia zakresu ruchów i przywrócenia zdrowia całemu organizmowi. Osteopaci twierdzą, że człowiek funkcjonuje jako kompletna całość systemowa i że struktura jego ciała, organy, układy anatomiczne, umysł i emocje są ze sobą powiązane i wzajemnie od siebie zależne. W konsekwencji, problemy dotykające układu kostno - mięśniowego prowadzą do zaburzeń równowagi całego organizmu. Analogicznie, dolegliwości wewnętrzne mogą manifestować się poprzez zaburzenia funkcji struktur kostnych ciała, próbujących skompensować ból, dolegliwości czy chorobę. Przykładowo, ból w dolnej części kręgosłupa może być spowodowany niedomaganiami nerek lub schorzeniami ginekologicznymi. Z drugiej strony, dyslokacja dysku może niekorzystnie wpłynąć na pęcherz moczowy.

       Istotnym elementem leczenia jest dążenie do rozluźnienia mięśni, dzięki czemu osiąga się znacznie głębszy efekt terapeutyczny, niz tylko złagodzenie bólu i sztywności. Zasada ostepoatii, w myśł której jedynie rozluźniony mięsień funkcjonuje dobrze, opiera się na fakcie fizjologicznym - kurcząc się mięśnie zużywają ogromnie dużo energii.

       Skórcze mięśni mogą być spowodowane stresem psychicznym lub fizycznym. Doprowadza on do utraty energii i sprawia, że mięśnie są mniej elastyczne, a więc bardziej narażone na uraz. Napięcie mięśni może także utrudnić krążenie krwi i płynów limfatycznych, które przez nie przepływają. W zrelaksowanych mieśniach te życiodajne płyny krążą swobodnie, przenosząc składniki odżywcze i tlen tam, gdzie są one potrzebne, a zarazem zbierają i odprowadzają toksyny. Mięśnie otaczają także żebra i przeponę, toteż leczenie osteopatyczne tego obszaru może przynieść poprawę w dolegliwościach związanych z układem oddechowym, takich jak astma czy chroniczne zapalenie oskrzeli.

Sposób oddziaływania terapii

       Poprzez serię odpowiednich technik manualnych, specjalista osteopatii potrafi zdiagnozować i wyleczyć wiele dolegliwości fizycznych i emocjonalnych. Osteopaci używają różnych technik, w zależności od tego, które mięśnie poddawane są leczeniu. Większość technik jest niebolesna i nieagresywna. Tylko niektóre z nich, np. "pchnięcie manipulacyjne", wymaga użycia większej siły, ale nawet i one są łagodne. Techniki czaszkowe, posługują się bardzo delikatnym dotykiem, a dają szczególnie korzystne rezultaty.

Przykłady zastosowań:

PACJENTAMI - mogą być osoby w każdym wieku. Dysponując odpowiednim zasobem technik leczenia osteopata dostosowuje je do wieku i stanu pacjentów. U najmłodszych osteopata skutecznie likwiduje drobne zaburzenia funkcjonalne, czuwa nad prawidłowym i harmonijnym rozwojem. U starszych dzieci dominuje korekta wad postawy oraz stymulacja układu odpornościowego. Młodzież i osoby dorosłe najczęściej jako powód wizyty zgłaszają ból. Zarówno ten ostry, pojawiający się nagle, jak również ten, który trwa długo, nieraz całymi latami. Ponadto kobiety mogą liczyć na pomoc w zaburzeniach menstruacyjnych, niepłodności ( bez przyczyn organicznych), na opiekę w okresie ciąży i przygotowaniu do porodu. Późne lata życia to okres, w którym osteopata poza ulgą w cierpieniu, pomaga odzyskać utracone sprawności lub jak najdłużej zachować jeszcze istniejące.